Przejdź do głównej zawartości

Zosia, co nie chciała sobie zasłaniać

W odróżnieniu od mojej siostry Ani, dla której najważniejszą rzeczą było, żeby było ładnie i się łatwo zasłaniało, Zosia stwierdziła, że ma tak piękne nowe okna (oraz kosztowne), iż wstyd byłoby ich nie pokazywać licznie gromadzącym się gościom. A ponieważ okna są nowe i jeszcze pachną wysokim rachunkiem wystawionym za ich zakup i montaż, należy one okna przyodziać w nowe szatki, bo stare przecież nie są godne by nad nimi powiewać. Drugi powód nie zasłaniania okien jest taki, że Zosia mieszka na dawnej leśniczówce, pośród kniei i dzikiej zwierzyny, mając za sąsiadów głównie zające, sarny oraz inną florę i faunę, która to flora i fauna jest mało interesująca się, czy mieszkańcy domu chodzą w negliżu, bez niego i czy akuratnie pani domu wytarła kurze. Czasem - z rzadka - w oknie pojawi się koński łeb w całości należący do klaczy o wdzięcznym imieniu Gentamycyna (które to imię zawdzięcza ciągłemu leczeniu, któremu była jest i pewnie będzie poddawana, bo to taki trochę felerny koń), ale klacz ma gdzieś życie intymne swoich Pańciów, skupia się raczej na skubaniu sianka, kontemplowaniu przyrody i odganianiu się od psa Borysa, i tylko w chwilach nudy, bądź braku wody w poidle pozwala sobie na taką zuchwałość.
No, ale wróćmy do sedna .
Aby móc się cieszyć nowymi dekoracjami okiennymi, Zosia złożyła mi kurtuazyjną wizytę, w trakcie której wypiłyśmy kawę i pojadłyśmy faworków i przy  okazji, zupełnie niechcący doszłyśmy do porozumienia w sprawie projektu danej dekoracji. Następnie odwiedziłyśmy Miasto Stołeczne Warszawa, w celu nabycia odpowiednich materiałów i ustaliłyśmy termin oddania gotowej pracy. Tu rola Zosi, jako inwestora się skończyła, zaczęła się za to moja harówka, na którą to zgodziłam się dobrowolnie i z niemałą przyjemnością. Powstały cztery komplety mające zdobić jadalnię, "salon telewizyjny" i sypialnię. Na te komplety złożyły się panele uszyte z firanki od góry ozdobione materiałowym pierdutkiem, by nieco ożywić tę prosta formę., a na dole zakończone gipiurową koronką. Góra paneli to tunel, by móc łatwo zakładać i zdejmować te cusie, a pod tym szerokim tunelem, oraz pod dolną koronką znajdują się jeszcze dwa wąskie tuneliki, w które wkłada się cienkie plastikowe patyczki, by całość była naprężona a nie zwisała smętnie jak policzki basseta . Dwa okna w jadalni ustrojone są  w trzy panele (na każde okno) o szerokości 60 cm i długości tylko 120 (bo mają sięgać jedynie o szprosów  w oknie), wysokość pierdutka w najszerszym miejscu to 20 cm. Na salon telewizyjny przypadły cztery panele o szerokości 45 cm i pozostałych wymiarach tożsamych z poprzednimi. A wygląda to tak.












 Tu właśnie rzeczony tunelik na patyczek. Znajduje się z tylu panela, by nie szpecić swym widokiem całokształtu.





 Dodatkowo do paneli dobrałyśmy kompatybilny w kolorze materiał na obrus, który obszyłam lamówką. I jeszcze dodatkowo (bom gospodarna dziewczyna) z materiału, który został po uszyciu górnych pierdutków, machnęłam Zosi sześć podkładek pod talerze, pięknie odszytych w kopertkę, by móc je używać obustronnie












Jak widać Fifi docenia starania Pańci, nawet do tego stopnia , że jest w stanie położyć swój majestat na uszytku beż obawy o naruszenie własnych dóbr osobistych









Trochę inna sprawa jest z  sypialnią, ponieważ tu inwestorka zażyczyła sobie bocznych, materiałowych paneli z pominięciem górnych ozdobników. Ale nie byłabym sobą, gdybym nie wykorzystała do ostatka każdego kawałka materiału, więc znowu z mej prywatnej inicjatywy powstały dwie poszewki na poduszki 40x40 cm, jak najbardziej kompatybilne z zestawem okiennym. Tu mamy dwa panele firankowe o szerokości 55 cm i długości 120 cm  i dwa boczki materiałowe o szerokości 35 cm i długości 160 (tak by sięgały parapetu) A oto i reszta mego dzieła.








Szanowna Zofia jeszcze nie widziała tego, co mam nadzieję będzie oglądać przez najbliższe kilka lat, dlatego też zdjęcia pochodzą z mego domu i w konfiguracji trochę takiej dziwnej, bo naściennej. Ale pokażcie mi takiego cwaniaka, który umie zrobić zdjęcia firankom na tle rozświetlonego okna.


A żeby Was na jeszcze trochę odciągnąć od wszelakich obowiązków to niniejszym ogłaszam, że się będę teraz uzewnętrzniać, z okazji dwóch wyróżnień. Jedno przywędrowało do mnie od Ashritt, drugie z nie tak odległej Holandii od Mag-iczki.






Niniejszym dziękuję dziewczynom, bo ja bardzo lubię, jak i mnie lubią. i idę dopełnić zasad. A należy

1. Podziękować nominującemu blogerowi u niego na blogu (com uczyniła już wcześniej)
2. Pokazać nagrodę Versatile Blogger Award u siebie na blogu (pokazałam)
3. Ujawnić 7 faktów dotyczących samego siebie (zaraz się ujawnię)
4. Nominować 15 blogów, które jego zdaniem na to zasługują (no i tu kiszka kaszana, bo wyróżnienie obleciało już wszystkich dookoła i zostałam jak ten palec :))
5. Poinformować o tym fakcie autorów nominowanych blogów (j.w.)


No to się uzewnętrzniam :)

1. Jak byłam mała to wołali za mną w szkole "mucha" albo "Gucio" z racji noszonych przeze mnie denek od słoików, potocznie zwanych okularami.
2. Świetnie robię wszelakiego rodzaju zacierki Cekolem, akryl-pastą czy innym gipsem

3. Jak upiekę ciasto, to na drugi dzień na pewno będę je jeść na śniadanie i popijać zimnym mlekiem. Mniam...
4. Jestem świetna w skojarzenia i mój mąż już nie chce przeprowadzać ze mną żadnych konkursów, bo zawsze wygrywam.
5. Nie wolno się do mnie odzywać tak gdzieś z godzinę po wstaniu z łóżka bo gryzę, warczę i dochodzi do rękoczynów.
6. Czasami się zawieszam. Siedzę sobie, gapię się w jeden punkt i o niczym nie myślę. Lubię to!
7. Jak byłam dzieckiem, chciałam zostać zakonnicą. Na szczęście mi przeszło :)))

Czy to Wam trochę przybliżyło moją pulchną osobę?

A ja tymczasem oddalę się w pośpiechu, bo mi się ryż gotuje na piecu i zaraz będzie śmierdziało spalenizną. Ooo, już trochę czuć. Raaanyyy, lecę!!!!

Komentarze

  1. Jesteś nie tylko gospodarną ale i pracowitą kobitką :) Naszyłaś się troszkę, ale efekt jest super. Zwłaszcza pierdutki przypadły mi do gustu :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No trochę sie zapierdutkowałam, jak zwykle, ale mam nadzieję, że się będzie podobało :)))

      Usuń
  2. Sypialnia jak z żurnala! Odszywałaś podszewką te boczne panele?
    Pięknie wykończyłaś wszystko, zdolniacha z Ciebie :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie, nie odszywałam podszewką, bo materiał sam z siebie jest dość masywny, a spodniej części tych boczków nie będzie widać przez okno, bo będą wisieć już na tle ściany :)

      Usuń
  3. uczciwie się napracowałaś ! super rzeczy uszyłaś , na pewno szanowna inwestorka będzie zadowolona!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję :)))
      Jutro nastąpi dzień prawdy, bo Zosia przyjeżdża po odbiór :)))

      Usuń
  4. To ja zacznę od podziwiania jego szanownego majestatu, który szczególnie objawił się na drugim zdjęciu.
    Co do firanek czy zasłonek to się nie wypowiem, bo takowym od lat świetlnych na własnym stanie nie mam i się nie znam. Ale spodobały mi się te dwa wiszące prostokąty, które po wnikliwej analizie i powtórnym przeczytaniu tekstu zakwalifikowałam jako poszewki, a nie łapki kuchenne podwieszone do firanek w bliżej mi nie znanym celu :)
    A tak w ogóle - to miało być 14 prawd a nie 7, bo Cię dwie osoby wyróżnieniem TYKŁY.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Majestat uwalił się był na świeżo uszytym i przygotowanym do fotografowania obrusie i dopiera trzask migawki skutecznie go (a właściwie ją) z tego obrusa wygonił. Obrażona poszła spać:)
      Jak ktoś ma duże łapy to te poszewki mogą robić i za kuchenne łapacze:))
      No niby miało być 14, ale jak się tak ze wszystkim Wam opowiem, to co mi zostanie jako ta słodka tajemnica o sobie samej? :))))

      Usuń
    2. No dobra... to trzymaj tą siódemkę do następnych nominacji ;)

      Usuń
  5. Odpowiedzi
    1. Dziękuję :)
      Choć szkoły są dwie: pierwsza na bogato, z taśmami, marszczeniami, kokardkami itp. cudami na kiju. Druga szkoła ascetyczna, niezbędne minimum, ledwo zauważalne w oknie. Zwolennicy tych szkół zwalczają się na śmierć i życie, a środku tego tkwię ja, jako ta co ma to uszyć :)))

      Usuń
  6. no śliczności :) Bardzo precyzyjnie Ci to wyszło. A widoku za oknem - ach zachlipałam, tak zazdroszczę.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nooo, fajnie tam mają:))) Choć ja aż tak im nie zazdroszczę, bo w zasadzie mam tak samo jak oni, z tym że bliżej do cywilizacji.
      A tak a propos fauny, to właśnie wczoraj po południu pod moim oknem, drogą przeszły się dwie dorodne sarny i wcale im się nie spieszyło. A wieczorem słyszeliśmy dzika, który coś tam sobie w lesie rył. O bażantach i przepiórkach to już mi się nawet nie chce wspominać :)))Takie prywatne mini zoo :))))

      Usuń
  7. Taaak, ja do inwestorki bym się z chęcią przeniosła dla tych widoków, dla braku Zakopianki przed oknem, i dla KONIA o czarownym imieniu ;-)
    Firanki piękne!
    Toto plastikowe znam pod nazwą "szprosy" na ile to ogólnopolskie i fachowe - nie wiem.
    Chciałabym też takie cudności mieć na oknach, ale...ja należę do tej szkoły z taśmami i marszczeniami, nie tyle dla własnych gustów, co z konieczności. Takie równiutkie panele uwydatniłyby fakt, że mam krzywe okna, krzywą podłogę, krzywy sufit i krzywe ściany. Tylko firanki byłyby proste ;-) A przy marszczeniach się trochę gubi.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To i u mnie by Ci się podobało, bo także mieszkam przy lesie, choć sąsiadów mam, ale nie upierdliwych, no i do cywilizacji trochę bliżej (kilka minut spacerem i jestem w mieście).
      Szprosy - tak się to też fachowo nazywa, choć bardziej mi się ta nazwa kojarzy z oknami.
      U mnie w oknach różnie wisi, choć mam ten sam problem z poziomem co Ty. Raz mam marszczenia, raz panele, to jakaś roleta. Po prostu przestałam się przejmować czymś, czego nie mogę zmienić :))))

      Usuń
  8. Miłe zasłonki. Skoro coś już ma wisieć, to dobry wybór. Też mieszkałam w dziczy i niby nie musiałam nic zasłaniać, ale zasłonki jednak chronią przed mrokiem z zewnątrz.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. A ja widzę, że z wiekiem coraz mniej zależy mi na zasłanianiu (choć coś tam w mych oknach wisi). Jak miałam 20 lat to jak się tylko trochę ściemniło na dworze już biegłam i zaciągałam zasłonki. 20 lat później zapominam o zapadających ciemnościach i przypominają mi o tym twarze przechodniów przewijające się w oknie . Na szczęście to droga rzadko uczęszczana i nie ma ich tak wielu :)))

      Usuń
  9. No no... piękna rzecz... nie powiem, że nie :))

    OdpowiedzUsuń
  10. Już kiedyś się zastanawiałam, czy da się samemu ładne roletki zrobić i wygląda na to, że niektórym to naprawdę super wychodzi :) Jestem pod wrażeniem :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To może nie są dosłownie roletki, bo jednak się nie podciągają do góry. Ale prawdziwe rolety rzymskie szyłam i owszem (nawet taka jedna wisi u mnie w sypialni) i powiem, że jest to bardzo wygodny patent, bo potrzeba na niego dużo mniej materiału niż na tradycyjną zasłonę, zajmuje mało miejsca na oknie, a po zasłonięciu sięga w moim przypadku do parapetu, czyli nie zasłania grzejnika i całe ciepło idzie na pokój. Polecam!

      Usuń
  11. Wygląda super! Kotek też :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Kotek właśnie odsypia stres po sesji fotograficznej:)))

      Usuń
  12. Piękne w całości. Drobiazgi konieczne, żeby był klimat - ja o rozumiem :))) I wcale się nie dziwię, że ktoś nie chce zasłaniać okien :))) W takiej oprawie jest świetnie.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zośka ma takie widoki za oknem, że rzeczywiście szkoda zasłaniać:))

      Usuń
  13. Ale Ty pracowita mróweczka jesteś! I jaka dokładna, perfekcjonistka! *^v^* Komplety takie poszyłaś, że tytułowa Zosia w sklepie lepszych by nie kupiła, wszystko na miarę, a to chyba najbardziej cieszy. *^o^*

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Chyba zaczyna się moja wena na maszynę:)))
      Dekoracje poszyte, wczoraj machnęłam półgodzinną bluzkę (okazanie niedługo na blogu), a dziś już skrojone i uszyte fajne coś, co tez niebawem będzie do pokazania. Jutro mam plan to skończyć, ale chodzi już za mną pewien pomysł na bluzkę. Jednym słowem - rozkręcam się!!!!!

      Usuń
    2. Super, ani chybi wiosna idzie! *^o^*
      Ja dziś złapałam za druty i mam ochotę uszyć takie jedno szybkie małe coś, co chyba mi już w moim wieku nie przystoi, ale co tam!... ^^*~~

      Usuń
    3. W NASZYM wieku, to jeszcze całkiem sporo rzeczy przystoi. Także szyj, dziergaj i szybko pokazuj :)))

      Usuń
    4. Podoba mi się Twój sposób myślenia! *^o^*~~~

      Usuń
  14. Też nie lubię zasłaniać ale "jak dobrze mieć sąsiada" co lubi zajrzeć ci w okno i nie tylko, a propos a te Ich zwierzaki to nie będą miały jakieś shizy jak zobaczą Państwa latających w negliżu po salonach
    Jednak co talent to talent

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zwierzaki uodpornione na wdzięki właścicieli, więc gołe okna (lub coś innego) nie robią na nich wrażenia :)))
      Zosia przed chwilą dzwoniła. Wszystko powieszone i nawet się mężowi podobało, więc kolejny sukces na moim koncie :)))))

      Usuń
  15. A ja jak zwykle spóźniona ;) Ale muszę to napisać: punkt 3 i punkt 5 - wypisz -wymaluj jakby o mnie, tylko do ciasta to ja wolę z rana kawkę :)
    Fajnie Ci wyszły te "zasłaniacze" :)

    Renata

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Hahahah, pewnie wszystkie prawdziwe kobiety tak mają. Kawa z rana tez może być, ale jak się ma straszną chętkę na ciasto to szybciej jest wziąć mleko z lodówki, niż zrobić kawę :))))
      Zasłaniacze juz wiszą i Zosia bardzo zadowolona :)))

      Usuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Robimy schemat bluzki bazowej - część I

Tak, tak, moje kochane. Dziś się "naumiemy" jak zrobić siatkę konstrukcyjną pod naszą wymarzoną bluzkę, która będzie na nas leżała idealnie. A ponieważ materiał jest dość obszerny i dużo  w nim cyferek   to podzieliłam go na kilka części, by Was nie zmęczyć wiedzą i nie zniechęcić na dzień dobry (poza tym chce się dłużej  upajać rolą belferki).
Robota w zasadzie prosta, wymagająca jedynie odrobinę czasu i kilku przyrządów. Zaczynajmy więc.

Aby cieszyć się jak głupi do sera z własnoręcznie wykonanej formy w/g własnych wymiarów należy te wymiary zdjąć. I tu nie ma przebacz. Nie oszukujemy, nie wciągamy brzucha do granic jego wytrzymałości, ani nie ściskamy bioder aż nam zaczną oczy wychodzić z orbit. Wszystko jak na świętej spowiedzi, bo inaczej kicha i w bluzkę na pewno się nie wciśniemy. Najlepiej do tej zabawy zaprosić niczego nie podejrzewającą osobę  w postaci siostry, mamy, męża, narzeczonego, kochanka (lub kochanki), jednym słowem kogo tam macie pod ręką.Przy zdejmowa…

Szablon bluzki podstawowej - część III

No i się doczekałyście części trzeciej i ostatniej w temacie tworzenia szablonu na bluzkę według własnych wymiarów.
W części pierwszej i w części drugiej otrzymałyśmy taką postać naszego schematu.







 Dzisiaj "wykończymy"  ją, zanim ona nas wykończy i otrzymamy takie cudo. Zatem linijki w dłoń!






Aby dopasować bluzkę w talii musimy narysować zaszewki tyłu i przodu
Zaczniemy od tyłu.
Do tego potrzebny nam jest właściwy obwód talii wynikający z wyliczenia   [  (1/2 obwodu talii + 3 cm) : 2 ] - 1 cm  (cyfra 3 nie bez przyczyny jest czerwona, a cyfra 1 niebieska  zaraz się to wyjaśni)
Wiem, wiem - czarna magia, kupa nawiasów i cyferek. Już pomagam :) 
Załóżmy, że obwód naszej talii wynosi 72 cm (boże, kiedy ja tyle miałam w pasie). Połowa to 36 jak w pysk strzelił. 36 cm + 3 cm = 39 cm 39 cm :2 = 19,5 cm 19,5 cm - 1 cm = 18,5 - właściwy obwód taliityłu według wzoru
Teraz mierzymy na naszym schemacie długość odcinka 2-44
Załóżmy, iż wynosi on 24,5 cm
 Od tych 24,5 cm odejmujemy 18,5 c…

Szablon bluzki podstawowej- część II

Dziś druga część zmagań z linijką i matematyką, jednym słowem kontynuujemy zabawę w tworzenie szablonu bluzki.  Na obrazku poniżej możecie zobaczyć co udało nam się stworzyć w części I .







Jest to tzw. siatka konstrukcyjna, na którą zaczniemy dziś nanosić jeszcze ciekawsze rzeczy. Zatem do dzieła!





Łączymy punkt 1 z punktem 13 tworząc podkrój szyi tyłu.

Od punktu 16 odmierzyć 1,5 cm i zaznaczyć punkt 17.

Punkt 13 łączymy z punktem 17 i przedłużamy o 2,5 cm - punkt 18.

Z punktu 13 odmierzamy 5 cm i zaznaczamy punkt 19 (początek zaszewki na plecach).

Odcinek 19-20 to głębokość zaszeki, którą wyliczamy następująco:
     1/3 głębokości pachy (czyli długość odcinka 1-3) + 0.5 cm
Z punktu 19 należy narysować linię prostopadłą do linii 3-6 i na niej zaznaczyć głębokość zaszewki - punkt 20.

Z punktu 20 w linii równoległej odmierzyć 1 cm i zaznaczyć punkt 21, połączyć z punktem 19.

Z punktu 19 odmierzyć 2 cm (przeciętna szerokość zaszewki) i zaznaczyć punkt 22, połączyć z punktem 21. Tak oto powsta…